Ada Nisa

19 yıl önce 11 eylül tarihinde dünyaya gelmiştim.Herşey çok güzeldi o yıllar.Yiyip içip sıçıyorduk.Hiç arkadaşım yoktur benim.Kendimi bildim bileli tek başıma gezer dururum.Okul başlayınca hayat daha da bok oldu.Aşık oldum.Aşık olmak bu dünyada insanın başına gelebilecek en kötü şey.Umutlarını bir kişiye bağlamak hele en kötüsü.2 yılı verdim piçe.Çekti gitti oda herkes gibi.Kimse yanımda yoktu o zamanlar.Ergenliğin verdiği heycanlanla yemediğim bok kalmadı.Okudum da adam olamadım ben sanırım.Aklım hep başka yerlerde.Herşey beni terk etti.Şarkılar hariç.Tüm günümü yağmurda kulaklıkla dolaşıp harcayabilirim.Kitap okumayı çok severim.Beni anlayan herkesi tek tek kaybettim.Bir daha da bulamam.Çok hatalar yaptım.Hâla yapıyorum.Hiç bir zaman mükemmel biri olamam.Kimse beni anlamıyor artık.Kendim hariç herkesin yüzünü güldürebilirim.Çok iyi sırdaş,arkadaş olabilirim.Tanımadığım kişilere çok çabuk güvenirim.Belki kendimden nefret etme sebebimden sadece biri bu.Ben Almanya'ya aşığım.Schwerin'e,Berlin'e.Beni orda bekleyen biri var gibi umutla beklerim.Belki hayatımın en güzel yıllarını verdiğim günler beni orda bekliyordur.