Zaczynałam studia psychologiczne z przekonaniem, że chcę leczyć zaburzenia osobowości. Kończyłam, publikując badania na temat osobowości partii politycznych, z zamysłem bycia „psychologiem biznesu”.

Własną firmę założyłam w wieku 25 lat, niemal bez kapitału z planem prowadzenia firmy szkoleniowej. Franczyza z Intelektualnie.pl –firmą szkolącą z technik szybkiej nauki okazała się idealnymscenariuszem. Poznałam setki osób rożnych zawodów, pragnących szybciej czytać, lepiej zapamiętywać i być bardziej kreatywnymi.Metody, których uczyłam pozwalały moim uczniom średnio czterokrotnie przyspieszyć tempo czytania, a ja przyspieszyłam rozwój zawodowy. Przez kilka lat współpracowałam m.in. z korporacjami takimi jak ING czy ArcelorMittal szkoląc osoby na różnych stanowiskach.

W międzyczasie rozpoczęłam szkolenie coachingowe w Londynie. Po nieco ponad roku i ponad 100 h pracy z klientami jako coach zdobyłam akredytację największej organizacji coachingowej na świecie –ICF.

W tym czasie uznałam, że mogę i powinnam w pełni wykorzystywać swoje psychologiczne wykształcenie. Rozmowy z bliskimi i przyjaciółmi doprowadziły mnie do decyzji o rozpoczęciu 4-letniej Szkoły Terapii Poznawczo-Behawioralnej. Wybór nurtu był dla mnie prosty. Jako naukowiec wiedziałam, że aby być etyczna w pracy mogę korzystać jedynie z metod, które mają empiryczne potwierdzenie w badaniach. Dzięki temu mogę odpowiedzialnie oferować tylko najskuteczniejsze programy zmiany.

Dzięki niezależności, którą daje mi własna firma łączę na własnych zasadach pracę, którą kocham, z życiem rodzinnym.

Obecnie mam za sobą 200 godzin coachingu, ponad 2000 godzin psychoterapii z ponad setką osób, ponad 500 h szkoleń i warsztatów dla setek ludzi biznesu.

Czuję się uprzywilejowana, bo uważam, że mam najciekawsza pracę świata:poznaję ludzkie historie których w większości nie słyszą nawet najbliżsi moich pacjentów, w zamian mogąc zaoferować rzeczywistą ulgę w cierpieniu, uwolnienie od lęku.

Bardzo często rozpoczynam pracę z osobami, których życie jest naprawdę trudne do zniesienia, nielubiącymi siebie, w kryzysach samobójczych.Zbudowanie życia, które warto przeżyć to zarówno mój cel osobisty jak i cel mojej pracy z pacjentami. Oznacza to dla mnie nie tyle pogoń za szczęściem, tak popularną w dzisiejszych czasach ile życie oparte na wartościach, zachowanie spójne z tymi wartościami oraz świadomość dlaczego robię to, co robię.