Ayşİn. Morke.

Hepimiz sıkıntı çekiyoruz, ancak ben hayatta kalmaya uğraşıyorum, onun için bazen kapımı çalarsan da açmazsam ve içeride birisi yoksa belki çenemi kırmış bağlayacak bir tel arıyorumdur ya da duvar kağıdımdaki kelebekleri kovalıyorumdur.

Yani kapıyı açmazsam açmam ve nedeni henüz seni öldürmeye, sevmeye ya da kabullenmeye hazır olmamamdır; demek ki konuşmak istemiyorum, meşgulüm, çıldırmışım, keyifliyim veya belki bir ip hazırlıyorum.

Uzaklaş, sebep gün değil, gece değil, saat değil, kalabalıktan gelen cehalet değil; hiçbir şeyi incitmek istememem, böcekleri bile. Ama bazen ayırt etmesi zor bir takım duyumlar sezinliyorum. Ve büyüleyici gözlerin, büyüleyiciyse eğer ve varsa saçların ve kafan, içeri giremezler ta ki ip kesilene ya da düğümlenene dek.

Ta ki dünya durana ya da ebediyen açılana dek.

...........

Ha bir de beklentiler var, ben hiçbir şey beklemiyorum, bilmiyorum umrumda değil.