Âzem Firat

Germany

[In Kurdish, English and German languages will be below when they are ready.]

Ölümlerin, gözyasi ve umutsuzluklarin haddinden fazla oldugu bir cografyada dünyaya gelmis, asilli kelimesinden hic haz almayan bir Kürt.

Benim ana dilimde, sevda türkülerinin dahi, agit seklinde soyleniyor olusu bunu en iyi anlatan orneklerden biridir.

Sevincten agladigimiz gorulmemistir. Gerci artik aglayamiyoruz bile, goz pinarlarimiz kurumus. Genelinde Ortadogu cografyasinin, özelinde kadim Mezopotamyanin en eski halklarindan biri olan halkimin kültürüyle yogrulmus bir yürek ve akil tasimak, iste tüm bu bedeller ve göz yaslari sayesindedir. Belki de bu yüzden, inkar edilen kimligim, "zimanê dayika min" yasam onceligimdir, olmazsa olmazimdir. Insanlari temel olarak 2'ye ayirdigim bir dunyam var benim. Benim icin insanlar "Onurlu" ve "Onurlu olmayanlar" olarak ikiye ayrilir. Bu kadar acik, net ve anlasilir bir insana bakis acisina sahibim. Yüregimde her güzel insana yetecek kadar yer var, ee güzel insanlarin sayisi da cok az, bundan dolayidir ki hala baya bos yer var orda :)

Hep "bizli" cümleler kurdum kendimi bildim bileli. Hep de sordular neden diye. Sanirim cevabi sorunun kendi icinde. "Beni" degil hep "bizi" dusundugum icin diye tahmin ediyorum.

Evet belki de dünyanin hala güzel bir yer oldugunu goremeden yumacagiz gozlerimizi hayata. Ama en azindan bunun icin mucadele etmis olmanin huzuru icinde, onurlu bir sekilde olecegiz.

En dipnot.

Istanbulla, son duragi haydarpasa gari olan bir tren sayesinde tanistim ilk once. O kadar büyük bir su toplulugunu ilk o zaman gordum. Ulan sen mi buyuksun ben mi buyugum gibi bi sey demedim merak etmeyin :)) Sadece, seyrettim ve dinledim. Dedim ki, "Oxlim sen büyüksen ama, ma men de coq kucuk degilem ha bilisen."

  • Work
    • Student
  • Education
    • University