Betül Kansız

civil engineer and Student in Türkiye

Hire me

Uçmak için mi yaşarsınız? Ölmek için mi? Öldüğünüzde mi hatırlarlar sizi, uçtuğunuzda mı? Bundan tam elli yıl sonra. Gözlerimi kapattığımda mı başlıyor her şey? Yoksa şimdi mi gerçekten aydınlatıyor güneş denizleri. Diğerleri ne der diye yaşamaktan sıkılmış ama diğerlerine laf yetiştiren insanlar. Bitmesini kesinlikle istemediğim şarkılar, telvesini görmek istemediğim kahveler. Bugün yanımda bir tek balonlar var; derdimi dinleyen, benimle birlikte ağlayan. Saçma sapan şeylere gülmelerim, sevmediğim insanlara sarılmalarım, bitiremediğim kitapların kapağını kapatmalarım. Sonunu göremediğim rüyalardan çığlıklarla uyanmalarım. Evet, ben en çok O'na anlattım. Hep O'na anlattım, ama sen yoktun ki yanımda. Hiç olmamıştın. Olmayacaktın. Ben büyüdüm, sen uçtun. Hep uçtun. Kitaplar yetmiyor artık, benim saatimin pili bitti. Satır aralarında bile akmıyor zamanım. Plaklarım çizildi. Ben kuşları hiç sevmedim. Seni sevmediğim gibi. Ölüşünü hatırlıyorum, uçuşunu değil.

  • Education
    • Istanbul Kültür University