ERHAN AMASYA
AYDIN
ERHAN AMASYA
AYDIN
Ağlar mısın Gerçekten ? Bak bir bana gerçek ben
İşte bu! Şimdi dur. Söylesene kimde suç?
Sorun Ben miyim? Yoksa biz mi?
Ulaşılmaz olan kim? Kimdi sığ? Kimdi uç?
Gök yüzünden yağan yağmur, arındır kirini
Uzaktan gören der, bu adam ölümü diri mi ?
Param parça etmek istedim bugunde dilimi,
Biz yaşarken ölmeyi her anlamda biliriz.
Bu yüzden yirmibirde ak düştü saçıma
Omzumdaki yükü görsen derdin yeter taşıma!
Bırak bitsin, bırak gitsin bileklerimde düşler, odamda tek başıma.
Sigaraya başladım, kızma olur mu ?
Merak etme anne kendimden başkasına zararım yok gizli saklı içiyorum.
Sadece vazgeçmeye çalışıyorum unutmak istediğim ne varsa, kendimi terk etmemek için uyuşmaya çalışıyorum.
Kulaklarım uğulduyor anne !
Beynimin en karanlık kentlerinde tecavüzler var.
Çığlıklar yırtıyor kulak zarımı,
Sensizligim bozuluyor, kan kaybediyorum.
Günahımı alıyorlar anne, öldürmüyorum kendimi.
ÖLDÜRÜLÜYORUM.
ErHan AmasYa !