Fuzuli Praxis

Hiçbir yerde doğmadım, yaşama Her Şeyin Başladığı Yerden başladım... Yani Cennet, ilk hataydım ben, asla son hata olmadım.Biyolojik olarak, evet, 2. kardeşim ama neyi değiştirir, ilk hata bendim yine de.

Okula erken başladığında yalanlarla dolu bir insan olabiliyorsun. İnsanların sana hain hinzıpır bakışlarını aradaki o 1 yaş eksikle anlamakta sıkıntı çekebiliyorsun bazen. Sonra saklanmaya başlıyorsun, önce kendinden ve yalanlarının arkasına. Yalanlarınla beraber bu sefer herkesten saklanmaya başlıyorsun.

Yazar olmak, çizer olmak, çizgi roman yapmak, Einstein'ı bilmezken evrenin genişlediğini ispat etmek isterdim... Sonuçlar tahmin edilebilirdir, her genç gibi hayallerini yıkık bir biçimde geri de bırakırsın. Sonra yola çıkarsın tekrardan... Döküntü diye bıraktığın çocukluk hayallarini geriye dönüp birbir toplarsın.

Zaman geçer, ergenlik başlar. Hatalar orada da vardır, dünya 2 kişininhatası yüzünden vardır, düşününce dünyada da hatalar olması makuldür. Çocukluğunu kaybetmemeye uğraşırsın. Hayallerini bırakmamaya, sorular sormaya devam edersin. Kimse yanıt olmaz...

Tarih okursun, görürsün ki doğduğun sene katliam ve krizlerin membaı. Ailenin seni doğurmasının tek amacı: yeni keyifler aramasıdır, dersin. Madem onlar beni düşünmedi bende onları düşünmeyeceğim diye düşünmeye başlarsın ve bunu bir çok sisteme uygularsın. Bir bakmışsın ki bunu da birisi senden önce yapmış. İlk olmasan da son olmasanda bir anarşistsindir artık. Ben onlardan biriyim işte...

İnsanların güce olan doymak bilmez açlıklarıyla karşılaştığım zamansa pek erken bir yaş sayılmaz. İçimde ki çocuğun körlüğünden mutluyum yine de... Onlardan daha güçlü olduğumu görürler, ispat etme yarışına girmen gerekmedi; çünkü doğaldım ve doğal olan her şey doğuştan güçlüdür.

Psikoloji ve sosyolojiden nefret ettim çünkü 6 milyar insanla tanışmışlar gibi beni deli diye tanımlayabilecek verileri varmış gibi davranırlar. Onlara göre ben deliyim; bana göre ben onlar için bir hiçim, çünkü onlar benim için bir hiç! Böyle bir şeyim işte...