Hans van Duyn

Rutger Kopland zegt; schrijven is uitvinden wat er in je leeft.

Voor mij geldt dit ook voor het schilderen. Al werkend ontstaan er beelden
die ik herken terwijl ik ze voor het eerst zie. Opgegroeid aan de kust, vind ik
de kracht en de kwetsbaarheid van de natuur terug in mijn werk. Maar ook de
echo van een reis, het ritme van groei en verval van een oude stad.

Het is het soort her verbinding die ik herken in oude iconen.

Iconen zijn vensters op een andere werkelijkheid. Ze zijn gewichtsloos,
tijdloos, in evenwicht. Geven stilte af. Het zijn meditaties binnen een
abstract schema. Ze gaan terug naar een bron die we allang vergeten zijn maar
nog steeds herkennen.

Het is dezelfde kern die ik in mijn werk zoek.