Havva ile Ugur

Islam, Orhan Gencebay ve memleketi Konya'nın hastası olan ailesine, en çokta kardeslerine deger veren, 19 yasında Ugur'una deliler gibi asık olan genç bi kizim, bunlar harbi yani, bizde yalan yok. Ugur'umu tanimadan önce çile dert sıkıntı içinde yasayan biriydim. tüm güzellikler onu tanidiktan sonra geldi basima, ona asik oldugum, baglandigim gün berat kandili gecesiydi ; 15 temmuz gecesi ve 16 temmuz sabahi ask'a düstüm, sirilsiklam oldum. Kendi kendimi yerdim, çünkü karsiliksiz oldugu düsmüstü bikere aklima, o fikir yerlestimide kolay kolay degismez. Açilmak istiyodum ama arkadasligimiz biter diye korkudan sesimi solugumu çikaramiyodum, asiri kiskaniyodum baska kizlarla konustugunu fark edince. O aglayinca, üzülünce içim parçalaniyodu canımdan can gidiyodu sanki, derdine derman olmaya çalisiyodum, hiç yalniz birakmamaya çalisiyodum. gülüsüne hastayim, o gülünce dünyalar benim oluyo, mutluluktan geberme durumuna geliyodum nerdeyse [halende öyle] . uzun bi süre görüsmedikten sonra, 22 ekim gece'den 23 ekim sabah'ina kadar konustuk, üzüldük, güldük felan ama en önemliside açildim, cesaret edemiyodum... Farkina varmis ona karsi biseyler hissettiklerimi, agzimdan laf almaya çalisti ve bunu basardi, surat ifadelerimden durusuma kadar herseyi takip edip her dedigine nasil bi tepki gosterdigimi takip etmisti. o gece ona açilmami o sagladi, cesaret verdi, ve sonra bi yazi cikti karsima 'bende senden hoslaniyorum'... ne diyecemi bilemedim, saskinlik ve mutluluk icersindeydim. olan oldu ve 23 ekim, bizim çikma tarihimiz oldu... o gunden buyana benim çevremdekiler bana aptal asik onun arkadaslarida ona saskin asik diolarmis... hala ilk günlerdeki gibi ayni heycanla, ayni tutkuyla sırılsıklam asıgım ona, hiç tükenmez bi sevgiyle bagliyim, ve çok seviyorum. bu aski Allah'ın izniyle sonsuza dek, ömrümüz tükenene dek sürdürmeyi istiyoruz, niyetimizde evlilik var, mutlu bir yuva, yavrularimiz felan, yaz gelince söz yüzüklerimizi takacaz konyada, hersey Rabbimin izniyle istedigimiz gibi olur insallah, okuyanlar dualarini esirgemesinler ...