Karen İnsanoğlu

Kulaklar duymuşsa sesin, Duyar mı ağyâr nefesin! Gönüllere Sultan Sensin, Gayri âmâli neylesin? Ağızlara şerbet-şeker, Sînelerde adın eser; Sevgini tatmışsa eğer, Kaymağı-balı neylesin? Gönül Seni sevmiş ise, He emrine girer ise, varıp sana yeter ise, Mâl u menâli neylesin? Fakirler lûtfunla ganî, Âcizlerin tek güveni; Şevk ile ananlar Seni, Derd ü melâli neylesin? Bakma bunun karasına,agina Gönül verme bostanına,bagina. Benzer hemen çocuk oyuncağına. Burada akli olan insan eglenmez. Hudayi ne oldu bu kadar peygamber? Ebu bekir,Omer,Osman u haydar, Hani Habibullah Siddik-i Ekber, Bundan gelen gider bir FUZULİ Âşık oldur kim, kılur cânın fedâ cânanına Meyl-i cânân etmesün her kim ki, kıymaz cânına Cânını cânâna vermekdür kemâli âşıkun Vermeyen cân i'tirâf etmek gerek noksânına Vasl eyyâmı verüp cânâna cân râhat bulan Yeğdür andan kim salur cânın gam-ı hicrânına Aşk resmin âşık öğrenmek gerek pervâneden Kim köyer gördükte şem'ün âteş-i sûzânına Fâni ol aşk içra kim benzer fenâsı âşıkun Feyz-i câvîd ile Hızrun çeşme-i hayvânına Aşk derdinün devâsı terk-i cân etmekdedür Terk-i cân derler bu derdün mu'teber dermânına Hiç kim cânân içün cân vermeğe lâf etmesün Kim gelüpdür bu sıfat ancak Fuzûlî şânına