Ebu Alperen ÇALIŞKAN

28.12.1992 tarihinde Aksaray'da Dünya'ya merhaba dedim. 2 yıl sonra bir kız kardeşim oldu. Babam Jandarma'da komutan oldugundan , ilk nefesimi adımlarımı Giresun'da attım. Daha sonra çıkan tayinler sebebi ile yurdumuzun çeşitli illerini gezdik. BİNGÖL,HATAY,AYDIN,BALIKESİR,HAKKARİ,KONYA,AĞRI gibi şehirleri çok yakından tanıdım. İlkokula Aydın'ın Köşk ilçesinde Başladım burada 3 sene okuyabildim. Malum asker cocugu olmak demek, okul değiştirme rekoru kırmak demektir... Yolculuk Hakkari / yüksekova oldu . burada çok değişik kişilerle karşılaştım . ilkokul 4 ve 5 'i burda okudum. ama çıkan çatışmalarda eğer vatanımız şehit verdiyse , ertesi gün okula gittiğimde , bana gelip bizimkiler sizinkileri öldürmüşler diyerek kahkaha sesleri hala kulaklarımda... O gün anladım ki , ülkemde ciddi bir sorun var. Sıkıntılı günlerimizin ardından yolculuk bu sefer Hatay / kırıkhan oldu . 6. ve 7. sınıfı burada okudum, değişik insanlardan öte , burada harika yemek kültürü ile tanıştım. döner bu kadarmı güzel olur , içli köfteler , biberli ekmekler saya saya bitiremeyeceğim güzelliklerin oldugu Hatay'a 'da veda ederek, yolculuğumuz Elazığ/ Kovancılar oldu. Burada depremler ile tanıştım,çok sık deprem oluyordu ama en büyüğü 5.9 şiddetinde oldu. 8. sınıf burada bitti ve artık , Kaderimi çizeceğim dönüm noktası gelmişti ben liseye gidiyordum. Elektrik bölümü okudum ve artık Lise 1 ve 2. sınıf için Balıkesir Susurluk'taydık. buranın Ayranı ve tostu çok güzeldi . güzel kızları , yakışıklı delikanlıları vardı. Veda vakti tekrar geldi yolculuk yeri , Ağrı, ama biz ağrı'ya gitmedik. Memleketimiz olan Aksaray'a yerleştik ve ben ilk defa doğdugum yerde yasıyordum. Tuhaf ama 1 yıl kaldığım aksaray'da çok samimi arkadaşlıklar kurduk. beni öyle bir sahiplendilerki , anladım ki benim yerim Aksaray. sanki beni dogdugumdan beri tanırmışcasına bütün sınıf destekçim oldu, başka yerde karşılaştıgım dışlanma sorununa burda rastlamadım. Aksaray benim için çok güzel 1 yıl geçirmemi sağladı. ve şu anda anlattıklarımın içinde hayatımda hiç bir kız olmadı. elbete ki arkadaşlarım oldu ama kimseye duygusal yaklaşmadım , belki de ben bu işten anlamıyordum. Ve babam ağrıdan döndü , Tayin yeri KONYA ... Biz Konya'ya yerleşmiştik artık Şuanda ailem hala Konya'da . Lise son sınıfı Konya'da okudum . burada staj Görmek için Gitmiş oldugum Teiaş , Şu anda Mesleki hayatımı sürdürmemi sağlıyan Devlet kurumu oldu. Burada staj dahilinde 3. senem oldu. ve harika bir mevki üzerine geldim. Ama tabi zorluklar ya