Hani hep geyiği yapılır ya " ben bu devrin insanı değilim " diye ben geyik olsun diye değil ciddi söylüyorum bunu , ben İstanbul hanımefendilerinin yaşadığı çağda yaşamalıymışım. Şimdi sorsalar , " zıpır sen büyüyünce ne olmak istiyorsun " deseler " İstanbul hanımefendisi olmak istiyorum " derim.İstanbul hanımefendisi benim idölüm,ulaşmak istediğim yegane hedef. İpekli elbiselere bürünmek, çivi topuklu iskarpinler giymek,saçlarımı kısa kestirip bir kısmını yüzüme düşürmek,şapkalar takmak,sokaklarda salına salına yürürken laf atanlara " reca ederim beyefendiciğim muhitimize geldik " demek istiyorum ben. Piyer Loti'de çay içmek,Beyoğlu'nda göz süzmek, Münir Nurettin konserine gitmek, Seyyan hanım plaklarıyla çay partilerinde dans etmek,akşam kız sanat okulunda biçki dikiş öğrenmek,Kalamış'ta kayıkla mehtaba çıkmak istiyorum. O yıllarda doğsam İstanbul haımefendisi olsam bunların hepsi olabilirdi,ama değil.