Σπουδάζω στην Ιατρική σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου. Τέταρτος, πλέον, χρόνος μόνιμος κάτοικος Αλεξανδρούπολης.Το πρώτο μου (φανερό) όνειρο λοιπόν πραγματοποιείται. Όσο με θυμάμαι, όμως, μουτζούρωνα χαρτιά. Στην αρχή τρεμάμενα γράμματα, αργότερα αθώα στιχάκια. Μετά ήρθαν οι πανελλήνιες. Σημάδια από καφέ και κούραση σε όλα τα φύλλα. Που χρόνος για τέχνη, για επικοινωνία... Πάντα ήθελα να επικοινωνώ με τους άλλους μέσω της γραφής, έμμετρης ή πεζής. Έπρεπε, ωστόσο να μπει αυτή μου η ανάγκη σε δεύτερη μοίρα. Ίσως να μην ήμουν έτοιμη για να εκθέσω την σκέψη μου. Τώρα πια καιρός να το δοκιμάσω και αυτό. Ελπίζω να απολαύσετε τα κείμενα στον ίδιο βαθμό που εγώ χαίρομαι να τα γράφω.