Meltem Karataş

Muğla ilinin Çallı Köyü’nde 1989 yılında dünyaya geldim. Çocukluğumda tek isteğim; okumaktı. İlk ve ortaokul eğitimime, 8 yıllık eğitimin zorunlu olması ile ara vermeden devam etme şansım oldu. Ancak, lise eğitimime toplum baskısı ve maddi imkânsızlıklar yüzünden devam edemedim. O sıkıntılı yıllarda, bir gün karşıma okuma fırsatı tekrar çıktığında mutlaka okumaya karar verdim. Ortaokulun son dönemi tanıdığım, hayatımda çok büyük emeği olan ve liseye devam edebilmem için babamı okula çağırıp ikna etmeye çalışan değerli ‘Aynur Öğretmenim’ yine 3 yıl sonra liseye başlayabilmemde en büyük katkıyı sağladı (Bugün ise yaşadığım köyde çok şey değişti.)

Lise eğitimimi; yazları çalışarak, aynı zamanda öğretmenlerimin desteği ve Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği ile Turkcell işbirliğinde 2000 yılında başlatılan “Kardelenler Projesi” kapsamında burs alarak sürdürdüm, aynı burs eğitim hayatım boyunca devam etti. İki kardeşim daha var. İkisi de üniversitede okuyor ve burslar ile eğitimlerine devam ediyorlar. Liseyi birincilikle tamamlayıp aynı yıl (2009 yılında) Dokuz Eylül Üniversitesi’nde Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümünü kazandım. Üniversite hayatım boyunca hem okula devam edip hem çalıştım. Aynı zamanda yaz dönemlerinde de çalışarak yaşamımı devam ettirdim. Üniversiteyi ilk %10’luk başarı diliminde tamamladım.

Avrupa Birliği Anabilim Dalı’nda yüksek lisans yapıyorum. Bu yıl 7 ay (07.05.2015- 06.11.2015) Avrupa Gönüllü Hizmeti projesi ile Finlandiya’da çalıştım ki bu ülkeye gitmek en büyük hayalimdi. Nitekim hayatım boyunca sadece hayallerime sahiptim ve yapabileceğime inandım.

İş yaşamında aktif olarak çalışmak ve öğrendiğim bilgileri kullanmak istiyorum.

Bugüne kadar birçok alanda çalışmış olsam da kendi alanım olan insan kaynakları departmanında bir deneyime sahip olamadım, çalışmaya başladığımda çok çalışarak bu açığı kapatabileceğime inanıyorum. Çünkü, yazımın başında da belirttiğim gibi yola başladığımda tek hayalim vardı “okumak”! Hayatım boyunca okuyarak çok şey öğrendim ve öğrenmeye devam ediyorum.

Not: Okumak isterseniz, geçen yıl hayat hikayemden yola çıkılarak yapılmış olan gazete haberini de izninizle paylaşmak isterim. Haber Linki

“Umutlarımızı korumalıyız, onlar bizi her zaman ayakta tutan tek dayanak noktasıdır.”

Saygılarımla.