Mertcan Korkmaz

1988 yılı Eylül ayıydı. Tatlı sonbahar rüzgarları Mertcan Korkmaz ' ın gelişini müjdeler gibiydi. Ayın 6 sı günlerden salıydı. Beklenen haber gelmişti. Ben dünyaya gözlerimi açmıştım. Çocukluğum 4 yaşına kadar el üstünde geçmişti. Kardeşim doğunca hep 2. planda kaldım. Yeri geldi ezildim yeri geldi görmemezlikten gelindim. Yılmadım. Kardeşime hep sevgi besledim. Ailem benim kardeşimi kıskandığım düşüncesine çoktan kendilerini alıştırmışlardı. Çocukluğum hep bu baskıyla geçti. Kreş hayatıma kadar sayısız bakıcı gelip geçti hayatımızdan. Kreşe başlayınca olgunlaşmamı bekleyenler büyük hayal kırıklığı yaşadılar. Şirinler Çocuk Yuvası ' nın yaramaz ama bir o kadar da saygılı çocuğuydum. Çünkü annemden korkardım. Atatürk İ.O. anasıfında da durum pek farklı değildi. İlkokula başlamıştım. Kardeşimin havası yavaş yavaş sönüyordu. Çünkü ailem ilkleri hep benimle yaşıyordu. İlkokul öğretmenim de beni adam etmek için çok uğraştı. Tam orta okula başlayacakken deprem gerçeğiyle tanıştım. Çok sevdiğim Adapazarı 'ndan ayrılıp İstanbul ' a yerleştik. 6. sınıfı orada okudum. Fakat her haftasonu Adapazarı 'na giderek oraya bağlılığımızı gösterir gibiydik. Babam bundan dolayı mıdır bilmem ( ki bence benzin parasından :)) ) ertesi sene bizi Adapazarı 'na geri getirdi. Orta okul bitmiş , eğitim hayatımım en güzel yılları olan Sakarya Anadolu Lisesi 'ndeki eğitimim bitmiş üniversiteli olmuştum. Babamın mesleği olan sigortacılık ( 4 senelik :)) ) okuyordum. Babam 10 senede bitirmemi beklerken her zamanki gibi onu utandırıp 4 senede bitirmiştim. Bitirdim de iyi mi yaptım hala bilmiyorum :) Derken bir yurtdışı macerasına başladım. 1 sene dil eğitimi için Londra 'daydım. En sevdiğim iki arkadaşımla ev arkadaşıydık. Eğlencenin biri bin para tabi. Ama 3 ay sonunda dönme kararı aldım. Sevemedim oraları ısınamadım bir türlü. Döndün de iyi mi yaptın dediğiniz duyar gibiyim. Ben de bilmiyorum :) 1,5 senedir işimin başındayım. Babamla beraber gidip geliyoruz. Bağlı çalıştığım şirketi seviyorum , işimi seviyorum , çalışma arkadaşlarımı seviyorum ( ben bir şey sorduğumda aç opusa bak dedileri zaman hariç :)) ) anlayacağınız şimdilik her şey yolunda ;)