Nur Banu

Şimdiii. Ben bunu niye yazıyorum? Canım sıkıldı da ondan mı? Yoo. Zaten genelde canım sıkılmaz benim. Ama bi gün olur da canım sıkılırsa yanaşma bana. Dost tavsiyesi. İşte ben gayet ciddi oturdum, lan dedim, benim neyim eksik dedim, ben de yazarım dedim. Neyse. Benim için hayat 94 Mayısta değil anaokuluna başladığım gün başladı. İlk günün onbeşinci dakikasında anladım okulun bana göre bi yer olmadığını. Hayatımın en kötü günüydü o gün. En çok o gün ağladım lan ben. Annemin beni otobüste unutmuşluğu vardır bide. O gün de çok ağlamıştım ama bu kadar değil. Zaten anaokulunda ikinci günü ve sonrası olmadı benim için. Ne kadar çok 'gün' demişim di mi? Neyse. Gözlerim denizde mordur benim. Şaka şaka. Havada, karada, suda yeşiller. Gerçi havada bakmadım ama olsun. Bi de saçlarım böyle sarı gibi ama tam değil. Değişikler yani. Bi gün kardeşimle oynuyoruz, ben 13-14 yaşlarındayım, elimizde de oklava var ne alaka bilmiyorum. Sonra ben ters bi hareket yaptım kardeşimin sol el baş parmağına bişey oldu. Hastaneye felan gittik, sargıladılar onu. Bu olaydan on gün sonra; bu sefer sokakta saklambaç oynuyoruz. Ben en güzel yere saklanmışım tabii. Ebe uzaklaşır uzaklaşmaz bi fırlamışım, amaaan. Sonra sobeledim tabii böyle bi sevinmeler, böbürlenmeler felan. Sağ elimde bi sıcaklık. Elimi bi kaldırdım kanıyo, ama nasıl kanıyo. Meğersem ben sobeleme hırsıyla elimi pencere korkuluğuna takmışım. Bağırarak eve gittim yıkıycam felan diye, arkama bi baktım bütün teyzeler benimle beraber eve doluşmuş. Sonra hastaneye gittik 6 dikiş attılar, hala izi var. Sonra ben hep okaseye girince biticek, gidecek, yan gelip yatıcam sanırdım. Harbiden öyle değilmiş. Herkez yerine herkes yazanlara ya da soru eklerini ayrı yazanlara çok büyük saygım var. Ama şu -ki, -de, -da işine ben DE çok bozuluyorum. İsmim Nur ya da Banu değil. Banunur hiç değil. Okunduğu gibi yazılıyo, yazıldığı gibi okunuyo. İkisi aynı oldu sanki bunların :/ Öyleyse söyle. Ben değiştirmicem ama sen yine de söyle. Bi muhabbet kuşumuz var. Kardeşim ona Sultan diyo, ben Guş diyorum. Bak sıkıcı bişey dicem. Kitap okumayı severim, kitap okuyanıda severim. Durdurmasalar hep okurum. Bide Avrupa Yakası'nı çok severim. Ondan sonra ondan iyisini görmedim. Hala rastladıkça izlerim. Şimdiye kadar okeyde hiç çifte bitemedim, bu duruma çok üzülüyorum gerçekten. Çekirdek yersem burnum kaşınır. Ayrıca çizgifilmin yaşı olmaz. ''Kaç yaşına gelmişsin hala mı izliyosuuuon?'' diyene kafa atabilirim. (Ama bunu diyen babam, dedem vs. ise yemiyo