Burcu Yener

Bayılmışım, gözümü açtığımda 30 yaşımdaydım! evet bunu yazarken ( 08/08 -ay nekkaddar da anlamlı bir tarih olmuş bu bir işaret mi acaba- 2011) henüz 30 yaşındaydım. baya bööle doldura doldura kallavi bir otuz. Bu. Hayattan hala istediğimi aldığımı düşünmüyorum. Gerçi hayat mı bana ben mi hayata borçluyum onu da bilmiyorum ama borçluysam da şu dönemde sanki ufak ufak ödüyomuşum gibi hissediyorum zira hayattan aldığımı düşünmüyorum. Hayata karşı, doyuramadığım maymunlar var içimde ve onları doyururken hep başka şeyleri kaçırıyormuş korkusu... Şimdi ölsem ( tabi canım allah korusun, dağlara taşlara, kulaklar çekilir bulunan tık tık sesi çıkarılan bilimum yerlere vurulur- bittiyse bu ritüel devam edicem) ha ne diyodum işte şimdi ölsem çok boş gitmiş hissedicem. Gerçekten erken yaşta game over olmuş gibi hissedicem. Bu his sanırım henüz kendimle ilgili somut bir şey bırakmamış olmamdan. Bu durum bende gerginlik yaratıyor. Belki de o yüzdendir ki içimdeki maymunları doyuramam. Herkesin bir yeteneği olduğuna ama bazılarının bunu keşfedebildiğine inanırım. Benim de var biliyorum:) ama neye? işte sırf bu yüzdendir her şeye saldırmam. Şimdi bugünlerde de tiyatroyu koydum kafama :) bakalım 1 yıl sonra neler olmuş olacak bu uğurda? Ve Dans... Bayılıyorum dans etmeye. Güsel ettiğimden veya yetenekli olduğumdan değil, bu içten gelen bir şey. Eğer ki müzik ruhun gıdaydıysa, dansın da tatlısı olduğuna inanıyorum:) yemek sonrası yenen ve bizi hazzın doruklarında yaşatan (tatlı bana ve bence çoğu bayana bunu yaşatıyor:) ) 3 yıl önce yalnızlığıma katlanmamı kolaylaştıracak bir ekşın olarak başladığım spor şuanda hayatımın vazgeçilmezidir ve evet hala yalnızımdır :) Hala yalnız olduğum için mi spora aşığım yoksa spora aşık olduğum için mi yalnızlığım gözüme çok batmıyor onu bilemiyorum:) ama ben bu duruma dehşet alıştım en korkutucu olan yanı da bu bence. Kendimle olmayı çok seviyorum ve çoğunlukla kendimi tercih ediyorum:) Hayat felsefem "Elemden kaç, hazza koş". Budur! Buraya kadar yazdıklarımı okuduğunuza göre beni gerçekten merak etmişsiniz demektir ve umarım bu merakınıza değecek biri çıkmışımdır :) Peki karnımı doyuracak hayattaki iştigalim nedir? Bir zamanlar her şeyimi verdiğim, kendimi adadığım, kendimden zamanımdan artırıp kendisine yatırdığım bilim dünyasındayım efenim. -di'li geçmiş zaman kullanmamın nedeni ise bu alanda istediğim mutluluğu yakalayamamam. İşte o yüzdendir ki sadece ekmek kapım olarak bakmam, ah bi de şu PhD bitse.