Zeki Tüfekçi

Ocak sıkıntısı derler bana.. Ortasında doğduğumdan olsa gerek. Hayata, biraz aceleciliğimden ötürü erken teşrif edince, doktor bey; “hanım kızım bu fazla yaşamaz” demiş.. Tabi laz kanı yerinde durmaz, babam yağmış gürlemiş doktor beye. Eh fena da yapmamış; yaşamışım.. Ama evliya gibi adammış yine de bu doktor bey.. Lakin ben de kendimi bildim bileli fazla yaşamam der dururum.. İlk okulda asker olacağım dedim.. Orta okulda topçu.. Lisede de pilot.. Oysa aşık olmanın dışında başlayıpta bitirebildiğim adam gibi birşey olmadı.. Kendi meşrebimce sevdim ben.. Çok mutlu oldum diyemem, teraziye koymak gerekirse neşe ile hüzünü.. Ama yaşamak sadece gülmek oynamak değildi ki; hep karda saydım dolu yaşadığımdan kendimi.. Ama ne yalan söleyeyim. Bu sefer ki gerçeketen ağır geldi.. Hani derler ya akşamcılar; “o son kadehi içmeyecektim” diye.. :) Benimkide öyle bişe işte..