Müge Karahan

Hayal ettiğin kadar varsın.. Sınırların hayallerin kadar. Sevdiğin şeylere ayırdığın vakit, seni sen yapan anlar.. Bu yüzden hayal etmekten geri durma..Boş vakitlerinde hayal et ki, vaktini kaliteli doldurabil.

1977 Manisa'da doğdum, hani şu delisi ve mesir macunu olan Sipil'in eteklerindeki şehzade şehrinde. Orası burası derken ailemin yolu İstanbul'a düştündüğünde yaş 4 olduğundan, doğma olmasa da büyüme kısmı İstanbul'a ait esasen.

Civardaki okullarda yer mi kalmadı bilmem ama Beşiktaş Özel Ata Lisesi'ne 7 yıl boyunca gidip gelirken dünyanın öbür ucundan boğazı görmeye gelen turistlere inat köprüden geçmeyi hiç sevmedim. Kaderin ağları meğer orada örülmüş, yaş 35 ben hala köprü geçiyorum. 2001 senesinde İstanbul Üniversitesi Latin Dili Edebiyatı bölümünden mezun oldum, hem de çoğu bölüm öğrencisinin yapamadığı şekilde, 4 senede... O gün bugündür Latincenin konuşulmayan bir dil olduğunu anlatır bulurum kendimi soranlara.

Hayata atıldım sonrasında .. 11 senedir çok uluslu bir firmada pazarlama biriminde yönetici olarak çalışıyorum. Anladınız değil mi köprü geçme sevdamı ...Az çok pazarlamadan anlarım, telefonda müşteri ilişkisi konusunda iyi sayılan bir tecrübem var, CRM dedikleri şeyi hatmettim, eğitirim de üstelik..

Hal böyleyken işten eve, evden işe döngüme 2006 senesinde dur dedim. Uzun zamandır hayal etmediğimi fark ettim. Çocukluğumdan beri en sevdiğim şeyi yani yemek pişirmeyi sadece beslenmek üzere değil paylaşmak üzere yapmaya başladım. Yemekbahane'yi yazmaya başladığım gün, yeni bir hayat başladı benim için. Butik pastacılık, blogger olmak, sosyal medyanın gücü, yeni dostluklar, edinilen onca tecrübe..

Severim fotoğraf çekmeyi, gezmeyi, yemek yemeyi, yemek yemeyi bir sanata çevirmeyi, paylaşmayı...

Haa bir de 2011 de bana loto çıktı .. Anne oldum..

Siz düşünün artık benim zenginliğimi..