Çocukluğumuzda renklerimiz vardı bizim mavi, kırmızı, yeşil, beyaz, sarı hatırladınızmı? Ve birde balonlarımız vardı, uçan balonlarımız... İpi kaçırınca bir yanımız buruk izlerdik gökyüzünde süzülüşlerini.

Neleri götürdü o balonlar, hangi rengi çaldı insanoğlundan? Sahi ne oldu bize?

Neler olduğunu söyleyeyim; İlk terk edilişimizdi, avuçlarımızın arasından kayıp giden ilk mutluluğumuzdu.Ümitsizliğe ilk renk verişimizdi gökyüzünde kaybolan balonların ardında kalan çaresiz gözlerimiz. Ve insanoğlu hayatı boyunca o renkleri arar durur.Bulur-Kaybeder...Bu insanoğlunun rengarenk döngüsüdür sonu siyah beyaz olan...