pınar topal

Tüm olup olmazdan gelen şeylere sadece bakıyorum. İzliyorum, dinliyorum anlatılanları.. sabaha dek sürebilecek cümle kalabalıklığındansa aralarında gerekli gördüklerim harici suskunluğumda kararlıyım.. Bu hayat kimilerince bir tek nefes alış gibi algılanıyor,bir adım sonrasını düşünmeden dil dönüyor akıl şaşıyor...Nefes aldığı halde ruhu olmayanlarla nefes almadığı halde kalbin tam ortasında yaşayanlar...hangisi daha çok yaşıyor? pt.