bendeki sen..

ikimize dar bu dünya evet belki hiçbir zaman tam anlamıyla koklayamıcağım saçlarını, belki dokunamcağım, hissedemiyeceğim tenin sıcaklığını tenimde. bi gece vekorkuyla dolu sensiz karanlık korkunç acımasız. bana öyle bakma anlayacaklar ikimize karşı bu dünya bizi anlamıcaklar böyleyiz işte bazen sen olmadığın zamanlarda çıkıp kendimi avuturdum sokak lambalarının altında oynayan küçük çocuklara yoldan geçen sevgililere ve onların yüzündeki sevince... biz? hani nerde sendeki ben bendeki sen çıkartamazsın çünkü sen ben değilsin bende sen değilim dediği gibi işte ikimize karşı bu dünya bizi anlamicaklar. ne istiyorum biliyomusun sevgilim, yanından nehir geçen bir orman evi küçük çocuklarımız ve birkaç hayal. bu aralar yine kalemle oynuyorum kendi kendime gülüp eğlenmeye çalışıyorum sanırım saçmaladığımı anladığım zamanlarda buraya içimi dökmeye geliyorum kanımda sanki bir zehir dolaşıyor ondan şundan ve hepsinden tadıp ama birinde sadece doyabilmek umarım dediğimi anlıyorsun. sevgi okyanusa benzer dalgaya düşersen seni kıyıya kadar arkaürür ama ya kaybolursan nereye gideceğini bilmez bir halde iken boynuna yapışır onlar işleri güçleri biz olmuş her şey her şey boş ve anlamsızken soruyorum sana şimdi ufak bir hoşçakalın ardında mı bütün her şey cesaret nerde aşk nerde artık kendimden nefret etmekten gözlerimin içinden bağırıyorum her şeye.. ahh yine sabah olmak üzere başımı yastığa koyup tavanı seyrederek sigara içeceğim gölgelerle oynuyacağım tıpkı çocukluğumdaki gibi sorgulayacağım loş ışıkta elimi tavana tutarken neden o kadar büyük olduğunu düşüneceğim çünkü buna ihtiyacım var böyle saçma şeylerle zihnimi doldurup unutmaya çalışacağım her şeyi birazdan gün ışıyacak veben yine maskemi yüzüme takıp gülücükler atacağım monotonlaşmış hayatın merhabalarını karşılayıp gecenin olmasını bekleyeceğim ertesi güne hazırladığım yeni bir yüzle ve aynı.. aynı aynı aynı.. yani her şey yine aynı olucak bendeki sensizlikle..