Richard Olmeyer

...om te kunnen zijn zonder schijn.

Om te kunnen zijn wie ik ben, hoop ik het verschil te leren tussen willen en moeten en tussen mogen en kunnen. Wat ik wilde, dat mocht niet en wat ik moest dat kon niet en hoe lelijk sommige woorden ook zijn, het zijn maar woorden.

De manier zoals ik betekenis aan mijn woorden heb gegeven is net zo uniek als die van jou. Het moment om mijn woordenschat opnieuw te evalueren is hier. Ik geef er een nieuwe invulling aan en blijf mijn eigen woorden trouw. Het is ik, zoals ik ben. Zoals ze mij van binnen sturen en vormen. Mijn eigen zen.

Ik ben gewend om op zoveel fronten tegelijkertijd te vechten dat elke overwinning me doet denken aan Pyrrhus. De vuisten die ik balde vervaagden in het niet. Ze waren voor een vijand die je niet zo makkelijk ziet. Zo onoplettend als ik was voor de wereld om mij heen, vocht ik innerlijk gevechten opvallend in afwezigheid, naar het scheen.

Nu ik weet waar het vandaan komt, slijp ik de degens nog een keer en vorm ik zinnen en alinea's tot een nieuwe vorm van verweer.