Ruto Nichinoda

[จากใจผู้ดูแล]

สำหรับคาร์รุโตะนี่ค่อนข้างจะเป็นเด็กที่มีปมชีวิตมีอะไรซับซ้อนบ้าง สะท้อนมุมมองของนักศึกษาในบางมุม และชีวิตทั่วไปของเด็กมหาลัย เวลาโรลค่อนข้างบรรยาย ถ้ายาวไปขออภัย ณ ที่นี้ ยังไงก็ฝากลูกชายด้วยครับ

--------

Profile

Name: Ruto

Middle Name: Andrey

Surname: Nichinoda

Half: Japanese-Russian

Birthday: 9 July 1996

Blood: O

H/W: 171/56

Faculty: Architecture

Liking: Sweet

>>สถานะการศึกษาและทำงาน

ศึกษาอยู่ในระดับมหาวิทยาลัย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ควบคู่ไปกับการทำงานพาร์ทไทม์ทั่วไปไม่ว่างานอะไรก็ทำหมด เพราะต้องส่งเสียตัวเองเรียน ไหนจะยังค่ากินค่าอยู่ที่ต้องใช้ในแต่ละวัน

>>อุปนิสัย

ค่อยข้างเป็นเด็กที่ร่าเริงเวลาอยู่ต่อหน้าสายตาใครๆ ทำตัวดูมีความสุขเฮฮาตลอด จะชอบเป็นตัวปล่อยมุขตัดมุขประจำแก๊ง แต่ชวนคุยไม่เก่งแต่ถ้าโดนจุดประเด็นก็จะต่อให้ยาวๆ แต่ถ้าอยู่กับคนที่รู้สึกว่าไว้ใจ บางทีก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับเด็กขี้แง เพราะปมที่อยู่อยู่ในใจของตัวเองหลายอย่างตั้งแต่วัยเด็กจนถึงก่อนแยกมาอยู่ตัวคนเดียว จึงตั้งปณิธาณกับตัวเองว่า ไม่ว่ายังไงก็จะพยายามทำให้คนรอบข้าง คนที่สำคัญกับตัวเองมีความสุข (ยกเว้นคุณอาเพราะเคยมีเรื่องกันและรู้สึกเกลียดจนไม่อยากเห็นหน้า)

>>ประวัติที่มา

นิชิโนะดะ รุโตะ หรืออีกชื่อหนึ่งที่พ่อของเจ้าตัวเรียกคืออังเดร เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-รัสเซีย เมื่อคราวที่ยังจำความอะไรไม่ได้เพราะอายุได้แค่ขวบกว่า ผู้เป็นแม่ก็ได้เสียชีวิตลงพร้อมกับน้องสาวระหว่างการทำคลอดทำให้ต้องอยู่กับผู้เป็นพ่อมาโดยตลอด พอเริ่มจำความได้ก็ต้องเริ่มใช้ชีวิตด้วยตัวเองเพราะผู้เป็นพ่อมักจะเอาไปฝากไว้ที่นั่นที่นี่เพราะไม่มีเวลาดูแล จึงมักจะถูกฝากไว้ที่ศาลเจ้าใกล้ๆบ้าน จึงทำให้รุโตะมีความผูกพันธ์กับศาลเจ้ามากกว่าที่อื่น จนกระทั้งขึ้นม.ต้น พ่อของรุโตะประสบอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิต ทำให้รุโตะตัดขาดจากบ้านไปโดยสิ้นเชิงและใช้ชีวิตตลอดม.ต้นกับการไปโรงเรียนและอยู่ดูแลศาลเจ้า เมื่อถึงช่วงจุดเปลี่ยนที่ต้องเข้าศึกษาระดับชั้นม.ปลาย ก็มีชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา อ้างว่าเป็นน้องชายของพ่อของรุโตะ เพิ่งทราบข่าวการเสียชีวิตของครอบครัวนี้จึงมาขออุปการะหลานคนสุดท้ายไปเลี้ยง หลังจากนั้นจึงได้มาใช้ชีวิตเป็นเด็กม.ปลายธรรมดาๆ มีบ้านให้กลับ แต่มันก็ไม่มีความสุขนักเพราะมักจะถูกอาใช้สายตา คำพูด การกระทำลวมลามอยู่บ่อยครั้งไม่ว่าจะในที่เวลาเมาหรือไม่ก็ตาม จนเกือบถูกข่มขื่น และเมื่อไม่ได้ดั่งใจของผู้เป็นอาก็จะถูกใช้ความรุนแรงด้วยเสมอ แล้วสุดท้ายความก็แตกเมื่อรู้ความจริงอีกเรื่องว่าคนที่เป็นอาแท้ๆนั้น แอบชอบแม่ของตัวเอง และที่อุปการะมาเลี้ยงก็เพราะเห็นมาตลอดว่ายิ่งโตขึ้นก็ยิ่งดูคล้ายกับแม่ที่ตายจากไปทุกที ทำให้รุโตะยิ่งเกลียดอาขึ้นไปอีก หลังจากที่จบม.ปลาย จึงได้แยกมาใช้ชีวิตอยู่คนเดียวไม่บอกที่อยู่และไม่กลับไปหาอาอีก แล้วก็ได้ตัดสินใจย้อมสีผมของตัวเองจากสีบลอนด์เข้มให้กลายเป็นสีน้ำตาล เพราะไม่อยากเป็นตัวแทนของใคร