من محمدصادق شریفیان، معمار، پژوهشگر و مدرس تخصصی هوش مصنوعی در معماری هستم. تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی معماری در دانشگاه یزد اتمام رسانده وسپس کارشناسی‌ارشد معماری در دانشگاه سپهر اصفهان به اتمام رسانده است ، فعالیت حرفه‌ای او بر سه محور اصلی استوار است: آموزش مبتنی بر آینده‌نگری، طراحی معماری همراه با فناوری‌های نوین، و پژوهش در حوزه‌های تحول‌آفرین معماری معاصر.

در طی دوازده سال تدریس در هنرستان‌های معماری و پنج سال فعالیت دانشگاهی، تلاش من بر پرورش نسلی از هنرجویان و دانشجویان بوده که بتوانند طراحی را از سطح مهارت‌های اولیه تا سطح اندیشه دیجیتال و خلاقیت فناورانه تجربه کنند. حوزه‌های آموزشی من از طراحی دست آزاد و مبانی هنرهای تجسمی تا آموزش نرم‌افزارهای تخصصی معماری از جمله اتوکد، رویت، اسکچاپ، تری‌دی‌مکس، فتوشاپ، کمتازیا، افترافکت، ویری، کرونا و موتورهای ریل‌تایم مانند لومیون، تویین‌موشن و آنریل انجین را دربرمی‌گیرد. یکی از محورهای مهم تدریسم، معرفی و تحلیل نقش هوش مصنوعی در فرایند طراحی معماری و توسعه سواد دیجیتال میان معماران جوان است.

در کنار فعالیت‌های آموزشی، مدیریت شرکت خشت و نور زنده‌رود را بر عهده دارم؛ مجموعه‌ای که با هدف ارتقای کیفیت طراحی، توسعه فناوری‌های معماری، تولید محتوا و تحلیل‌های تصویری ایجاد شده است. همکاری با مجموعه‌هایی همچون خانه پنج‌دری، شرکت معماری مکعب، خانه معمار و مشاور باغ‌شهر اصفهان تجربه‌ای گسترده در زمینه طراحی، رندرینگ، تولید محتوای معماری و مشارکت در پروژه‌های مفهومی برای من فراهم کرده است.

در طی سال‌های فعالیت، موفق به کسب افتخارات گوناگونی شده‌ام که از جمله آن‌ها می‌توان به عضویت در انجمن مهندسان استان یزد، عضویت در انجمن معماران استان اصفهان، مسئولیت در رسانه ملی معماران ایران، تقدیر رسمی از سوی میراث فرهنگی برای ثبت مسجد جامع گزبرخوار در فهرست یونسکو در سال هزار و چهارصد و سه، برگزیده شدن در جایزه جوان معمار همان سال، کسب رتبه برتر در مسابقه مسکن ملی یزد در سال هزار و سیصد و نود و شش، و برگزیده شدن در طراحی نمای پروژه قالب نگاره در سال هزار و چهارصد و یک اشاره کرد. بخشی از فعالیت‌های من در چارچوب‌های علمی و پژوهشی مرتبط با بنیاد ملی نخبگان نیز جای می‌گیرد.

در زمینه پژوهش و تولید محتوا، در موضوعاتی همچون هوش مصنوعی، زیبایی‌شناسی فرم، تحلیل سامانه‌های طراحی، نقد معماری، و روش‌های نوین آموزش دیجیتال فعالیت کرده‌ام. حاصل این تلاش‌ها نگارش چندین مقاله تخصصی، مشارکت در پروژه‌های تحلیلی و تدوین ساختارهای آموزشی دیجیتال برای ارتقای توانایی‌های معماران است.

من معماری را میدان پیوند میان هنر، اندیشه و فناوری می‌دانم. باور دارم که با بهره‌گیری از ابزارهای نوین، نگاه تحلیلی و دانش میان‌رشته‌ای، می‌توان معماری را به سمت آینده‌ای انسانی‌تر، هوشمندتر و الهام‌بخش‌تر هدایت کرد؛ آینده‌ای که در آن فضا نه‌تنها ساخته می‌شود، بلکه معنا و تجربه‌ای تازه را برای زندگی انسانی می‌آفریند.