Salih Boztuna

93 yılının Nisan ayında gelmişim dünyaya. Normal çocuklara nazaran biraz kilolu doğmuşum fakat şuan alakam yok tabi.Anasınıfı ve ilkokul yıllarım benim için hayatımın en güzel yıllarıydı tozpembe hayat derler ya tamda böle bişey.Dostluk kavramını o zamanlardan öğrenme fırsatım oldu.Gerek okul olsun gerek o zamanlardan beri peşini bırakamadığım futbol olsun hepsinde iyi dostlar edindim... Futbol demişken biraz ondan bahsedeyim. Hayat kelimesinin karşılığıdır benim için ayrıca Fenerbahçe taraftarıyım.Futbol konusunda bazen bende sorguluyorum bu kadarı doğru mu diye ama engel olunmuyor bi yerden sonra..Üniversite ile yürütmesi ne kadar zor olsada futbol nefes almak gibi bişidir benim için. Yalnızlık konusuna gelince durum o kadar vahim değil aslında insanın Koray gibi kardeşi olduktan sonra sıkıntı biyerde yok oluyor. Tek çocuğum fakat o kardeşim gibidir. Çocukluktan beri beraber büyüdüğüm insandır. Lise ve üniversitedede çok sayıda dostum olmuştur gerçek manada fakat gel gelelim aynı düzen sevgili olaylarında olmamıştır.Sanırım bu birazda benden kaynaklanıyor hiç beceremediğim şey sevgimi belli etmek bu konuda sıkıntı var kabul ediyorum napalım beklemeye devam.Kişilik olarak bana yakın olmaya çalışan herkesle yakın olan bi yapım vardır. Kolay kolay kimseyi kırmam ama bi kere soğuduğumda da eskisi gibi olmam ayrıca komik ve espiriden anlayan insanlar benim için hep bir adım öndedir.Arkadaş çevremde hep bu tarz insanlardan oluşur.Sonra aşırı kıskancımdır sevdiklerimi kimseyle paylaşmak istemem. Ek olarak insanların sürekli değişmelerinden nefret ederim bu yazıyı okuyanlar siz siz olun değişmeyin tav oluyorum çünkü. Aynı doğallıkta kalın herzaman için.Özet olarak hayatım bunlardan ibaret. Bide unutmadan ilerde karşıma çıkacak olan bahtsız kişi bu kısım sana her nerdeysen çık gel artık çok sıkılmaya başladım.