Sezgi

Hayatın insanlara-bana attığı kazıkları görmezden gelip her zaman mutluluk oyunu oynardım. Filmin en zevkli bölümünü uyuklayarak kaçırdım. Kendimi hafife aldım başkalarını gözümde büyüterek. Sevdim,aldandım ve daha sonra da uyku oldu en büyük aşkım. Beni bırakmayacağına inandım. Ama çok sevdiğimiz şeyler bizi her zaman bırakırmış ya, artık hem aşksız hem de uykusuzum. "Çocuktum-büyüdüm." derken kendimi uzun bir hikayenin sonunda buldum. Yoruldum-yorgunum. Her insan gibi de mutsuzum. Konuşurken insanların gözlerine bakarım. Dil yalan söylese de gözler söyleyemez tezi üzerinde yıllardır uğraşıyorum. Uçmayı seviyorum. Özgür ruhluyum. Sorular ve soranlar biçiminde şekilleniyor ruhum. Artık anlamaya çalışmıyorum. Bazen siktir et~ felsefesini uyguluyorum bazen de oturup saatlerce ağlıyorum. Biliyor musun ? Ya da boş ver söylesem de anlamak istemeyeceksin zaten.