1989 yılı Kasım ayında dünyaya geldikten sonra insanlarla anlaşmanın zor olduğunu fark etmek geç olmadı,bu sebeple 4 yaşıma kadar tek bir kelime bile etmedim.
İlk ve orta öğrenimin ardından Kırıkkale Fen Lisesi'nde eğitim yolculuğumuz devam etti,belki de hayata ciddi ciddi adımlarımızı attığımız ilk yerdi burası.
Sonrasında Erciyes Üniversitesi'nde bulduk kendimizi.İşte asıl burası hayatı öğrenmeye başlayacağımız yer dedik ve daha ciddi adımlar atmaya başladık.Ama biz ciddileştikçe hayat daha acımasız oldu sanki.Öyle böyle derken mezun olduk ve yolumuz şimdi nereye acaba derken askerde bulduk kendimizi.Hem de ne askerlik! Erzincan'ın Kemaliye ilçesinde,1500 nüfuslu ama şirin bir yerde...
Giderken insanların dilinde ortak cümle "Şimdi hayata başlıyorsun".Bende ise hep aynı tepki " Ulan lisede 'Hayata adım atıyorsun' dediniz,üniversitede 'Şimdi gerçek hayatla başbaşasın' dediniz,askere gidiyoruz 'Şimdi hayata başlıyorsun' diyorsunuz,ne hayatmış bir türlü başlayamadık adam akıllı "...
Ama haklılarmış...
Hayata başlamak;ne sınavdan geçmeye benziyor,ne de son dakika şampiyonluk kaybetmeye...
Lise,üniversite,askerlik derken şimdilerde Elektrik Elektronik Mühendisi olarak çalışıyorum.
Sorumluluklar arttıkça insan yoruluyor ama daha da güçleniyor.
Şimdilik bu kadar,bana eyvallah...